Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

Οδός Ονείρων 2- Καλό Καλοκαίρι

Καλησπέρα σας!! Τι μου κάνετε? Εμείς εδώ καλά. Τελευταίες μέρες στο σχολείο και παρότι την ταλαιπωρία μου με το πέρα δώθε θα στεναχωρηθώ πολύ. Αυτή τη σχολική χρονιά πραγματικά περπατήσαμε στην πιο όμορφη οδό με τις συνάδελφους  και τα μικρά μας τα ζουζούνια... στην ΟΔΟ ΟΝΕΙΡΩΝ. Ήταν μια ονειρική μαγική και χαρούμενη σχολική χρονιά. Από αυτές που στεναχωριέσαι άμα δεν πας μια μέρα για κάποιον λόγο, από αυτές που ανυπομονούσες να ξυπνήσεις για να πας στο σχολείο.

Σε ευχαριστώ πολύ Δήμητρα και Γεωργία για τις όμορφες στιγμές. Σας ευχαριστώ όμορφα ζουζουνάκια για όλα τα ωραία που ζήσαμε.

Οδός Ονείρων ήταν και ο τίτλος της γιορτούλας μας για την λήξη της σχολικής χρονιάς. Όλα ήταν υπέροχα. Βέβαια, εγώ όπως πάντα εκείνη την στιγμή δεν μπορώ να το απολαύσω και να το χαρώ... το τρέξιμο, το άγχος ,τα ευτράπελα, τα λάθη (που δεν έχουν σημασία) δεν με αφήνουν να ησυχάσω και να χαρώ, αλλά όταν το βλέπεις στο dvd και παρατηρείς ότι όλα ήταν υπέροχα και μαγικά, ότι το χάρηκαν πάνω από όλα τα παιδιά(και μετά όλοι άλλοι) δεν βλέπεις λάθη,  δεν βλέπεις το άγχος, δεν βλέπεις τον αέρα που παραλίγο να στείλει μέρος τους σκηνικού στη θάλασσα(χαχα), τότε καταλαβαίνεις ότι οι κόποι των παιδιών δεν πήγαν στο βρόντο, ότι άξιζε να το κάνουμε όλοι μαζί, ότι άξιζε να ζήσουμε αυτή την στιγμή και μετά σε πιάνουν τα κλάματα... για πολλούς λόγους... θα ξαναζήσω τέτοιες μαγικές στιγμές? θα έχω ξανά τόσο καλή συνεργασία με συναδέλφους(τα τελευταία χρόνια έχω αυτή την ευτυχία, θα συνεχιστεί αυτό;) και το βασικό θα έχω ξανά δουλειά? 

Από την αρχή αυτής της ιδέας, οι ιδέες έπεφταν βροχή και χωρίς πολύ σκέψη. Η μουσική του Χατζιδάκι μας ταξίδεψε και η έμπνευση για μας ήρθε αβίαστα. 

Μια πολύ όμορφη ιδέα ήταν η πρόσκληση που την κάναμε σε στυλ ρετρό καρτ-ποστάλ.

Η στολή των παιδιών ήταν γαλάζια φούστα για τα κορίτσια και τζιν για τα αγόρια με άσπρο μπλουζάκι. Άλλαζαν κάθε φορά τα αξεσουάρ και το ντύσιμο άλλαξε μόνο στο τραγούδι γαρύφαλλο στα αυτί. 

Η Δήμητρα έφτιαξε την βάρκα από κούτες, την λατέρνα μας και το καβαλέτο με την φωτογραφία του Χατζιδάκι. Για θάλασσα έφτιαξα ένα χούλα χουπ με γαλάζιες φόδρες για κύματα, φτιάξαμε αυτιά γάτας σε στέκες που μας έφεραν τα κορίτσια και το στέμμα της θάλασσας από κοχύλια.



ευχαριστώ Μαριλένα γιατί από σένα έμαθα να την φτιάχνω!! 








UPDATE 18/72016



Καλησπέεερα σας!!

Τι μου κάνετε?

Το παραπάνω κείμενο γράφτηκε λίγο πριν τελειώσουν τα σχολεία και φυσικά δεν κατάφερα ποτέ να το τελειώσω. Πρώτα, γιατί όλη η κούραση της χρονιάς βγήκε και δεν ήθελα να κάνω τίποτα παρά μόνο να χαλαρώνω και να κοιμάμαι με τις ώρες. Έπειτα μπήκα στην διαδικασία να κάνω τα χαρτιά της απόλυσης και του οαεδ και μετά ξεχάστηκα τελείως κάνοντας τα πρώτα μπάνια στη θάλασσα...... ξεχάστηκα τελείως..... σαν να έχασα το κλειδί του σεντουκιού μου και το βρήκα τώρα.... αλλά ευτυχώς το βρήκα και τώρα είμαι ΕΔΩ!! Και νιώθω την ίδια χαρά που νιώθω κάθε φορά όταν γράφω... γιατί φοβόμουν ότι δεν θα το ένιωθα αυτό και να σας πω, ένιωθα και λίγες τύψεις... αλλά τελικά νιώθω χαρά μεγάλη που γύρισα, έστω και αν κανένας δεν διαβάσει αυτή την ανάρτηση. 

***συνέχεια από εκεί που το άφησα***


Την καλοκαιρινή γιορτή την κάναμε σε ανοιχτό θέατρο... μόνο η τοποθεσία που είναι τόσο όμορφη και σε συνδυασμό με το ταλέντο και την τσαχπινιά των παιδιών ήταν στοιχεία αρκετά για να λήξει η σχολική χρονιά με χαρά και μαγεία, όπως τα παραμύθια, όπως ήταν όλη η σχολική χρονιά, σαν παραμύθι, με διαφορά ότι σε αυτό το παραμύθι δεν είχαμε το κακό να παραμονεύει να μας κάνει άνω κάτω ή τουλάχιστον με το που έβλεπε το καλό το μετάνιωνε και έφευγε γρήγορα ξέροντας ότι δεν μπορεί να μας βλάψει. 







Οι τελευταίες δραστηριότητες ήταν η κάρτα η καλοκαιρινή, αλλά και η αναμνηστική μπλούζα που μας έφτιαξαν τα παιδιά.











Όλες οι αναμνήσεις μαζεμένες, πάνω σε μια μπλούζα,
αξίας ανεκτίμητης!!! 

Καλό Καλοκαίρι σε όλους σας!!
δηλ. καλό υπόλοιπο καλοκαιριού

*** Τέλος παλιάς ανάρτησης***


Και τώρα;

και τώρα ένα μικρό άγχος μεν, δε, μια μεγάλη αισιοδοξία, που δεν έχει χαθεί ακόμα, για το μέλλον μου σε αυτή την δουλειά. Αύριο τελειώνουν οι αιτήσεις, έβαλα περιοχές προτίμησης χωρίς να ξέρω την θέση μου στον πίνακα αναπληρωτών και πόσες θέσεις έχω πέσει, γιατί σίγουρα θα πέσω αρκετές, χωρίς να ξέρω αν θα βγάλουν τα πραγματικά κενά στα νηπιαγωγεία... χωρίς να ξέρω... αμφιβολία και ανασφάλεια... ναι υπάρχουν μέσα μου, δεν υπάρχει ο φόβος όμως, παρότι είμαι φοβιτσιάρα... ότι είναι να γίνει, θα γίνει... και ότι έρθει θα το αντιμετωπίσω... από όλο αυτό που γίνεται, δεν μου αρέσουν αρκετά πράγματα, μα αυτό που με εκνευρίζει είναι ότι σε άλλους αναγνωρίζουν τον κόπο τους(και καλώς γίνεται, γιατί το αξίζουν), σε μένα όχι και σε άλλους όχι... τι επειδή δεν έχω πάει σε δυσπρόσιτο  σημαίνει ότι δεν έχω ταλαιπωρηθεί; δεν έχω ζήσει δύσκολες καταστάσεις; όλα ήταν εύκολα και μαγικά; ποιος μου αναγνώρισε εκείνη την χρονιά που για 9 μήνες έκλαιγα απαρηγόρητη με τις δυσκολίες που αντιμετώπιζα, που είχα χάσει την ψυχική μου ηρεμία, που αρρώστησα από την στεναχώρια, που έκανα τα πάντα τα παιδιά να μην καταλάβουν τίποτα (ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτά τα παιδιά και τους γονείς που μου στάθηκαν με την απεριόριστη αγάπη τους) και κανένας υπεύθυνος δεν ήταν δίπλα μου, παρά μόνο ένα μήνα πριν ο διευθυντής πρωτοβάθμιας με ένα στοργικό του βλέμμα με καθησύχασε(γιατί ένα μήνα πριν; γιατί τότε το πράγμα βρέθηκε σε αδιέξοδο).. αλλά το τραύμα είναι ακόμα χαραγμένο και κάθε φορά πριν πάω σε ένα σχολείο προσεύχομαι να μην το ξαναζήσω... (και ευτυχώς από τότε και κάθε χρόνο τα πράγματα είναι όλο και πιο καλά και ιδανικά)... και δεν είμαι μόνο εγώ που έχω δουλέψει σε συνθήκες άσχημες, είτε λόγω συνεργασίας είτε λόγω άσχημων συνθηκών κτιρίου κλπ, είτε είσαι αναπληρωτής είτε είσαι μόνιμος, τι επειδή υπηρετεί κάποιος (σχετικά) κοντά στο σπίτι του δεν υπάρχουν προβλήματα που τα έχει  αντιμετωπίσει και δεν αξίζει να αναγνωριστεί ο κόπος του;

Το ξέρω κάποιοι δεν θα συμφωνήσουν μαζί μου.. δεν πειράζει, ότι λέω δεν το λέω από κακία ή από ζήλια, όχι καμία σχέση, αντιθέτως βγάζω το καπέλο σε όσους έχουν φύγει μακριά από το σπίτι τους και έχουν αντεπεξέλθει στις δυσκολίες που έχει ένα δυσπρόσιτο, αλλά υπάρχουν και άλλοι τόσοι και πιο πολλοί εκπαιδευτικοί, που είναι αναπληρωτές, που αφήνουν οικογένεια και παιδιά και πάνε μακριά και δεν είναι σε δυσπρόσιτα και δεν διπλασιάζεται η προϋπηρεσία τους παρότι περνάνε ότι περνάνε κάθε φορά... ένα ακόμα πιο μεγάλο μπράβο σε αυτούς τους εκπαιδευτικούς... κρίμα δεν είναι όμως να πέφτουν στον πίνακα παρότι την ταλαιπωρία τους κάθε φορά; Και δεν λέω να μην αναγνωριστούν τα δυσπρόσιτα, λέω απλά να αναγνωριστούν οι κόποι όλων!! Γιατί υπάρχουν πολλοί που δουλεύουν σκληρά, που σκέφτονται τα παιδιά, που αγαπούν πολύ αυτή την δουλειά και τους αξίζει η αναγνώριση και ο σεβασμός!!! 


Το σεντουκάκι θα μείνει κλειστό το υπόλοιπο καλοκαιριού. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα δουλεύει... όλο και κάτι θα μαζεύει από ιδέες και θα τις αποθηκεύει... μια μεγάλη συγνώμη που φέτος δεν κάναμε πολλές αναρτήσεις και ελπίζω του χρόνου να σας αποζημιώσουμε με νέες και πρωτότυπες ιδέες.

Σας εύχομαι να περνάτε καλά. Να ζήσετε όμορφες στιγμές και να χαμογελάτε!! 

Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

Οδός Ονείρων

Καλησπέρα σας!! Τι κάνετε?

Μετά από πολύ καιρό,το σεντουκάκι κάνει αναρτησούλα!! Χαίρομαι τόσο πολύ για αυτό. Βρήκα έναν εύκολο τρόπο, που μακάρι να το σκεφτόμουν πιο νωρίς και να το έκανα, ώστε να ενημέρωνα το σεντουκάκι πιο συχνά. Κατέβασα την εφαρμογή blogger και σας γράφω από το κινητό μου τώρα. Ελπίζω το αποτέλεσμα να είναι εξίσου καλό, όπως κάνω ανάρτηση στο λάπτοπ(που δεν έχω αυτή την στιγμή γιατί το δάνεισα σε κάποιον που το χρειάζεται περισσότερο).

Σκέφτομαι ότι αν αυτό δουλέψει ομαλά, θα έχετε συνεχώς update για θέματα που θα ασχολούμαστε αυτόν τον καιρό.  Αυτή την περίοδο στο σχολείο μας κάνουμε πρόβες για την καλοκαιρινή μας γιορτή. Θα μου πείτε είναι νωρίς ακόμη... αλλά έλα που δεν είναι γιατί εμείς θα την πραγματοποιήσουμε αρχές Ιούνιου. Το νηπιαγωγείο μας κάνει αφιέρωμα στον συνθέτη Μάνο Χατζιδάκη και το όνομα της γιορτής μας ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ όπως το ομώνυμο μουσικό κομμάτι του με το οποίο θα κλείσει και η γιορτή.

Το πρώτο μέρος της προετοιμασίας ήταν η πρόσκληση. Σκεφτήκαμε να θυμίζει τον παλιό καλό καιρό και να είναι σαν καρτ ποσταλ. Έτσι η πρόσκληση είναι ασπρόμαυρη φωτογραφία τους κρατώντας ένα κόκκινο τριαντάφυλλο κάτω από την πινακίδα που γράφει ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ. 

Οι παρακάτω εικόνες είναι ένα δείγμα με μένα και ένα δείγμα με την λατέρνα (θα χρησιμοποιηθεί στις προσκλήσεις των guest!) 



Την επεξεργασία στις φωτογραφίες την έκανα με την εφαρμογή pics art. 
Για ευνόητους λόγους δεν θα αναρτήσω ακόμη των παιδιών, έστω και με κάλυψη στα πρόσωπα τους. 1ον γιατί υπάρχουν γονείς που ξέρουν για το σεντουκάκι και δεν θέλω να χαλάσει η έκπληξη και 2ον η πρόσκληση δεν είναι έτοιμη ακόμη,παρά μόνο οι φωτογραφίες. 


Ελπίζω να σας αρέσε η σύντομη αναρτησούλα μας. Η επόμενη ανάρτηση θα είναι η διασκευή που έκανα εγώ η ίδια στην ιστορία του Μάνου Χατζιδάκη "Το νησί των συναισθημάτων".

Υγ. Το επίθετο του Χατζιδάκη το έχω βρει σε διάφορες εκδοχές. Πραγματικά έχω μπερδευτεί για το ποιο επίθετο είναι ορθά γραμμένο. Υποθέτω το Χατζηδάκης(όπως Χατζηγιάννης) είναι το σωστό, αλλά στα εξώφυλλα των δίσκων το γράφουν με ι Χατζιδάκις, όπως στους λατινικούς χαρακτήρες Xatzidakis ή Hadzidakis. Επέλεξα λοιπόν να το γράφω έτσι όπως μου ταιριάζει στο μάτι(που λέμε) το πρώτο ι και την κατάληξη με η. ;) 

Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

Διάφορες ανοιξιατικοπασχαλινοεπετειακές κατασκευές!!!

Καλησπέρα φίλοι και φίλες μου!
Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη!



Πόσο καιρό έχουμε να τα πούμε?
Μου έχει λείψει πολύ το σεντουκάκι μου, αλλά η κούραση και οι διάφορες υποχρεώσεις δεν με άφησαν ούτε στις διακοπές του Πάσχα, να κάνω τις αναρτήσεις μου. Από την μια, ευτυχώς που χάλασε ο καιρός και κλείστηκα λίγο μέσα και να'μαι εδώ με νέα ανάρτηση. Από την άλλη, τι πράγμα και αυτό με τον καιρό ξαφνικά? Ελπίζω να μην συνεχιστεί έτσι, όχι τίποτα άλλο, έβγαλα τα καλοκαιρινά...ποιος ξεπακετάρει πάλι τα χειμωνιάτικα? :)

Σήμερα στην ανάρτηση, θα ποστάρω όλες τις ανοιξιατικοπασχαλινοεπετειακές κατασκευές που κάναμε με τα παιδιά. Χωρίς πολλά λόγια, αλλά με εικόνες που ισοδυναμούν με 1000 λέξεις, ελπίζω δηλ. Θα με συγχωρέσετε που δεν θα κάνω περιγραφές, αλλά όποιος επιθυμεί λεπτομέρειες, επικοινωνήστε μέσω  blog  ή facebook για οδηγίες. 

Είστε έτοιμοι/ες?

Η κυρά Σαρακοστή



Η κυρά Σαρακοστή που φτιάξαμε με ανηψιά
25η Μαρτίου καδράκι




βήματα με εικόνες








Πάσχα 2016

ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΤΟΠΙΟ ΜΕ ΛΑΓΟΥΔΑΚΙ



ΧΑΡΤΙΝΟ ΑΥΓΟ

ΟΙ ΚΑΡΤΕΣ ΕΥΧΩΝ ΜΑΣ


ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ: ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗ ΓΛΑΣΤΡΑ

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟ ΧΑΡΤΊ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΟΠΙΕΣΤΡΑ



ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΜΕ ΕΥΧΕΣ ΚΑΙ
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΕ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΑΠΟ ΠΛΑΣΤΕΛΙΝΗ

ΤΑ ΑΥΓΟΥΛΑΚΙΑ ΜΑΣ

ΒΑΨΙΜΟ ΜΕ ΓΚΟΦΡΕ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑ ΜΕ ΜΑΡΚΑΔΟΡΟ

ΟΙ ΠΑΠΑΡΟΥΝΕΣ ΜΑΣ

ΤΑ ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΚΑΛΑΘΑΚΙΑ ΜΑΣ


ΑΠΟ ΝΤΕΝΕΚΕΔΑΑΚΙ ΚΡΕΜΑΣ ΜΩΡΟΥ
ΣΤΟΛΙΣΜΕΝΟ ΜΕ ΠΡΟΒΑΤΑΚΙ, ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ Κ.Α. ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΑΚΙΑ ΜΑΣ


ΤΟ ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΠΑΖΑΡΙ 
ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΕΣ









ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΑΠΟ ΜΕΝΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΜΑΣ









ΛΑΜΠΑΔΕΣ ΓΙΑ ΦΙΛΕΣ





Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΩΣ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ!!!



Το ξέρω ότι είναι σύντομη η αναρτησούλα και αρκετά αργοπορημένη. Ελπίζω ωστόσο να βρείτε κάτι ενδιαφέρον για του χρόνου!

Χρόνια Πολλά και πάλι
υγεία και ευτυχία σε όλους!


Φιλάκια πολλά!